کنترل رفتار های ناپسند در کودکان

کنترل رفتار های ناپسند در کودکان

رفتار های ناپسند زیادی در کودکان وجود دارد که والدین از این رفتار ها ناراضی و شاکی هستند. این رفتار ها ناشی از عواملی مثل وراثت، روان شناختی، اجتماعی و … است که به بروز این رفتارهای نامناسب کمک می کند.بیشتر این گونه رفتارها را می توان در کودکان دو، سه، چهارساله و حتی در سنین بالاتر مشاهده کرد پس باید بدانید که این رفتارها در هر سنی ممکن است رخ دهد. این رفتار ها را زمانی نشان می دهند که دچار هیجان، ناراحتی و یا خشم می شوند.

تف کردن، زدن دیگران، جیغ زدن و دادن زدن، وابستگی بیش از حد به والدین، دروغ گویی، مکیدن انگشت و گاز گرفتن نمونه ای از این رفتار هاست. باید دانست که این رفتارها به صورت خود بخود به وجود نمی آیند و عاملی خارجی دارد و همچنین باید بدانید که این رفتار ها یک شبه نیز از بین نمی رود و احتیاج به زمان دارید.

به سادگی از کنار این رفتارها نگذرید و به اصلاح آن فکر کنید زیرا در آینده و در موقعیت های اجتماعی گوناگون این رفتار ها پذیرفتنی و مقبول نیست.

بهتر است همیشه از همان زمان که این رفتار را شروع کرد جلوی آن را بگیرید. ابتدا نارضایتی خود را اعلام کنید.با صدای قاطع با او صحبت کنید و بگویید مثلا «گاز گرفتن ممنوع» یا «تف ننداز» تا او بداند که کار او اشتباه است اما عصبانی نشوید.مثلا به او آموزش دهید به جای گاز گرفتن یا جیغ زدن رفتارهای مناسبتری نیز وجود دارد.

بخوانید   افسردگی در کودکان چیست

دقت داشته باشید که کودک چه زمانی و درچه موقعیتی اقدام می کند به انجام این رفتارها. مثلا اگر زمانی که خسته است داد و بیداد می کند (در زمان ظهر در اثر نخوابیدن) او را از امتیاز بازی کردن با دوستانش محروم کنید.

پس به طور کلی رفتار جایگزین را به او اموخته و اگر رفتار خود را اصلاح کرد او را تشوق و تحسین کنید.

Related image

کودک را به آرامش دعوت کنید

کودک خود را به آرامش دعوت کنید و از او بخواهید نفس عمیق بکشد و آرام باشد و خود را کنترل کند این روش در آینده نیز  می تواند به او کمک کند تا به راحتی بتواند خشم خود را مدیریت کند.تنبیه بدنی می تواند پیامد های بسیار مخرب داشته باشد و این ذهنیت را در کودک بوجود آورد که وقتی شما می توانید او را کتک بزنید او هم می تواند دوستان و خواهر یا برادر خود را بزند.

منع از امکانات

می توانید عواقب رفتار های ناپسند او را (با منع کردن از کارهایی دلخواه اوست) به او گوشزد کنید. مثلا اگر تف انداخت، او را محروم کنید از کاری که دوست دارد مثل دیدن تلوزیون، بازی های کامپیوتری، اسباب بازی مورد علاقه ی او و … (به طور موقت). این حرکت باعث می شود تا همیشه بخاطر داشته باشد که آن رفتار ناپیند را تکرار نکند. همچنین باید به او رفتار جایگزین و مناسب را نیز آموزش دهید.

بخوانید   بی اختیاری ادرار در سالمندان

بی اعتنایی نسبت به بعضی از رفتارها

گاهی مواقع نیز باید بی اعتنایی کنید این روش نیز بسیار مؤثر است. اما به این نکته توجه کنید که اگر کودک اقدام به انجام کارهای خطرناک کردو یا به خود آسیب رساند از او روی برنگردانید.

به طور کلی منظور از بی اعتنایی این است که نسبت به رفتار هایی که برای جلب توجه می باشد، بی اعتنا باشید مثل گریه کردن بی دلیل یا جیغ زدن و یا غز زدن در این حالت به ائ بی اعتنا باشید و وانمود کنید که صدای او را نشنیده‌ اید.

رفتارهای مناسب را تشویق کنید

این روش می تواند بسیار مؤثر باشد. با در نظر گرفتن جایزه و یا تشویق کودک او را نسبت به انجان این کار تشویق کنید. مثلا اگر اقدام به کتک زدن خواهر خود می کند با در نظر جایزه ای برای عدم تکرار این رفتار نامناسبش، او را تشویق کنید. این روش بسیار تأثیر گذار تر از تنبیه بدنی می باشد.

نکته آخر این است که والدین باید بداند که چه زمانی تنبیه کنند و چه زمانی باید تشویق اصولی و به جا داشته باشند.

درخواست کردن از کودک بجای امر کردن او، قاطع بودن والدین در هنگام برخورد با کودک (نه با خشم و عصبانیت) و همراه بودن با کودک در انجام کارهایی که مورد علاقه  اوست، راهکردهایی که می تواند در ترک کردن رفتار نامناسب کودک به والدن کمک کند.

بخوانید   برفک دهان نوزاد چیست؟

دقت کنید که منظور از قاطع بودن والدین عصبانیت و خشم نیست اینکار باعث می شود تا کودک رفتار را دوباره تکرار کند و به این کار ادامه دهد چون فهمیده این رفتار باعث جلب توجه شما شده است.

همچنین هرگز حس گناهکار بودن را به کودک منتقل نکنید. این کار در آینده ممکن است باید به وجود آمدن نوعی وسواس در کودک شود.

پدر و مادر باید همیشه در نظرات باهم تطابق داشته باشند تا کودک بین دوراهی قرار نگیرد. به عنوان مثال مثلا اگر کودک شما عادت به انگشت مکیدن دارد ممکن است از طرفی مادر بگوید که«این رفتار در طول دوران کودکی وجود داشته پس مشکلی را به وجود نمی آورد» و از سوی دیگر پدر سعی در ترک این عادت در کودک را دارد. در این شرایط کودک با دو واکنش از والدین رو به روست و ممکن است این رفتار را تا سنین بالا تر نیز ادامه دهد چه بسا ممکن است تا هنگام ورود به مدرسه نیز این رفتار هنوز وجود داشته باشد.

برای استفاده از خدمات پرستاری نیز میتوانید به لینک مراجعه کنید.

۰/۵ (۰ نقد و بررسی)